Author: einar

Categories
Fréttir

Rafrænt prófkjör Framsóknar í Reykjanesbæ

Deila grein

06/02/2026

Rafrænt prófkjör Framsóknar í Reykjanesbæ

Rafrænt prófkjör Framsóknar í Reykjanesbæ hefst á miðnætti og stendur til klukkan 18:00 laugardaginn 7. febrúar. Rétt til þátttöku eiga þeir sem skráðir voru í félagið 1.febrúar og eiga lögheimili í Reykjanesbæ.

Til að greiða atkvæði er hægt að smella á þessa slóð: kos.is/framsokn

Þeir sem eru ekki með rafræn skilríki eða auðkennisapp geta komið í kosningamiðstöð félagsins að Hafnargötu 62 í Reykjanesbæ og fengið aðstoð við að greiða atkvæði. Einnig er veitt aðstoð í síma 8585708 og hægt er að senda póst á rnb@framsokn.is.

Í framboði eru:

  • Birgir Már Bragason, framkvæmdastjóri Keflavíkur, sækist eftir 2.–4. sæti.
  • Díana Hilmarsdóttir, forstöðumaður Björginni geðræktarmiðstöð, sækist eftir 2.–3. sæti.
  • Fida Abu Libdeh, framkvæmdastjóri Geo Silica, sækist eftir 2.–3. sæti.
  • Gunnar Jón Ólafsson, verkefnastjóri eldvarnaeftirlits hjá BS, sækist eftir 3.–4. sæti.
  • Halldóra Fríða Þorvaldsdóttir, verkefnastjóri hjá Reykjanesbæ, sækist eftir 1. sæti.
  • Róbert Jóhann Guðmundsson, málarameistari, sækist eftir 2. sæti.
Framsókn fyrir Reykjanesbæ – tökum þátt!
Categories
Fréttir Greinar

Þetta snýst um Hafnar­fjörð

Deila grein

06/02/2026

Þetta snýst um Hafnar­fjörð

Niðurstöður árlegrar þjónustukönnunar Gallup eru skýr skilaboð frá Hafnfirðingum um að hér sé gott að búa. 91% Hafnfirðinga eru ánægðir með Hafnarfjörð sem stað til að búa á.

Hafnarfjörður er fyrir ofan meðaltal í öllum mældum þáttum og flestir þættir hækka á milli ára, einn þáttur sem stendur í stað. Þetta er góð vísbending um að sú vinna sem hefur verið unnin í bæjarfélaginu er að skila sér í raunverulegri upplifun íbúa.

Svona niðurstöður koma ekki af sjálfu sér. Þær verða til þegar þjónustan virkar, þegar innviðir halda, þegar samskipti eru skýr og þegar fólk finnur að á það er hlustað og brugðist við.

Menning í fremstu röð

Einn skýrasti styrkleiki Hafnarfjarðar í niðurstöðunum eru ánægja með menningarmálin. Hafnarfjörður trónir þar á toppnum þegar spurt er um hvernig bæjarfélagið sinnir menningarmálum. Þetta skiptir miklu máli, því menning er ekki bara viðburðir. Menningin er hluti af daglegu lífi, hún eflir samveru, styrkir bæjarbraginn og gerir bæinn lifandi. Hún skapar líka sjálfsmynd, stolt og tengsl, bæði innan bæjarins og út á við.

Þessi árangur byggir á samspili margra. Það er mikill metnaður í skipulagi og dagskrá, það er öflugt starf stofnana, frjótt félagslíf og almennt mikill kraftur í Hafnfirðingum.

Íþróttir, skólastarf og þjónusta sem skiptir máli

Niðurstöðurnar sýna líka sterka stöðu í íþróttum og tómstundum. 86% eru ánægð eða mjög ánægð með aðstöðu til íþróttaiðkunar. Góð íþróttaaðstaða er bein fjárfesting í lýðheilsu, vellíðan og félagslegri þátttöku. Hún skapar tækifæri fyrir börn og ungmenni, styður við fullorðna og eldri íbúa og styrkir samfélagið allt með virkni og samveru.

Í fræðslumálum eru einnig jákvæð teikn. Ánægja með þjónustu grunnskóla eykst á milli ára. Skólamál snerta nánast hvert heimili með beinum hætti og þessi niðurstaða endurspeglar bæði faglegt starf á vettvangi og þá vinnu sem unnin er í kringum skólana með áherslu á gæði, stuðning og stöðugar umbætur.

Könnunin gefur jafnframt innsýn í aðra þætti sem skipta íbúa miklu máli. Þar má nefna þjónustu við eldri fólk og fatlað fólk, skipulagsmál og daglega þjónustu eins og sorphirðu. Þetta eru málaflokkar sem fólk finnur fyrir í hversdagslífinu og niðurstöðurnar sýna að Hafnarfjörður er að skila traustri þjónustu á breiðum grunni.

Rýnum niðurstöðurnar og gerum enn betur

Sterkar niðurstöður eru alltaf gleðiefni. Þær segja okkur hvað virkar vel, en þær segja líka að við eigum að nýta tækifærið til að gera enn betur. Næsta skref er að rýna niðurstöðurnar af festu og greina hvað skýrir hækkunina í flestum þáttum, læra af því sem er að ganga best og setja markvissar aðgerðir þar sem við sjáum sóknarfæri.

Sumt er hægt að bæta fljótt með skýrari upplýsingagjöf, betri ferlum eða einfaldari aðgengi. Annað krefst lengri tíma, fjárfestinga og samvinnu. En lykillinn er sá sami en það er að vinna með gögnin af yfirvegun, hlusta áfram á íbúa og halda fókus á því sem skiptir mestu í daglegu lífi fólks.

Þetta snýst um Hafnarfjörð. Um það að skapa bæ sem fólk treystir, nýtur og er stolt af. Það er bæði hrós og hvatning þegar Hafnfirðingar segja okkur með þessum hætti að þeir séu ánægðir. Hvatning til að halda áfram, standa vörð um það sem við gerum vel og efla það sem þarf að bæta.

Valdimar Víðisson, bæjarstjóri Hafnarfjarðar.

Greinin birtist fyrst á visir.is 6. febrúar 2026.

Categories
Fréttir

38. Flokksþing Framsóknar

Deila grein

05/02/2026

38. Flokksþing Framsóknar

38. Flokksþing Framsóknar verður haldið 14.-15. febrúar 2026 á Hilton Reykjavík Nordica í Reykjavík.

Framsókn heldur reglulegt flokksþing eigi sjaldnar en annað hvert ár og skal það að jafnaði haldið fyrri hluta árs. Flokksþing Framsóknarmanna ákveður meginstefnu flokksins í landsmálum, setur flokknum lög og hefur æðsta vald í málefnum hans.

Mikilvægar dagsetningar:

15. janúar – viðmiðunardagur fulltrúatölu aðildarfélaga.
30. janúar – lagabreytingum skal í síðasta lagi á miðnætti skilað inn til flokksskrifstofu.
7. febrúar – kjörbréfum skal í síðasta lagi á hádegi skilað inn til flokksskrifstofu.

Verkefni flokksþings

Á flokksþingi skal kjósa formann Framsóknarflokksins og skal hann jafnframt vera formaður miðstjórnar flokksins. Þá skal á flokksþingi kjósa varaformann, ritara og tvo skoðunarmenn reikninga. Einnig skal kjósa tvo meðstjórnendur í laganefnd og tvo til vara. Ennfremur skal kjósa tvo meðstjórnendur siðanefndar og tvo til vara.

Hvert flokksfélag hefur rétt til að senda einn fulltrúa með atkvæðisrétt á flokksþing fyrir hverja 15 félagsmenn eða brot úr þeirri tölu. Jafnmargir varamenn skulu kjörnir. Fulltrúatala skal miðast við félagatal eins og það liggur fyrir á skrifstofu flokksins 30 dögum fyrir flokksþing. Um fyrirkomulag kosninga fulltrúa fer eftir lögum einstakra aðildarfélaga. Aðildarfélög skulu tilkynna val sitt á fulltrúum á flokksþing til skrifstofu flokksins eigi síðar en viku áður en flokksþing er sett.

Allir félagsmenn í flokknum hafa rétt til að sækja flokksþing og hafa þar málfrelsi og tillögurétt.

Miðstjórnarmenn eiga sæti á flokksþingi með atkvæðisrétti.

Gott að vita:
Gisting:
Drög að dagskrá***:

Laugardagur 14. febrúar 

08:30 – Skráning, afhending þinggagna.
10:00 – Þingsetning.
10:10 – Kosning þingforseta, þingritara, kjörbréfanefndar, kjörstjórnar, samræmingarnefndar og dagskrárnefndar.
10:15 – Skýrsla ritara.
10:30 – Mál lögð fyrir þingið.
10:40 – Nefndastörf hefjast.
12:30 – Hádegishlé.
13:00 – Yfirlitsræða formanns.
13:30 – Ræða varaformanns.
13:45 – Almennar umræður.
16:30 – Nefndastörf.
20:00 – Hátíðarkvöldverður.

Sunnudagur 15. febrúar 

08:30 – Skráning og afhending þinggagna.
09:00 – Nefndastörf.
10:30 – Afgreiðsla mála.
12:00 – Hádegishlé.
13:00 – Kosningar: Formaður, varaformaður, ritari, laganefnd, siðanefnd, skoðunarmenn reikninga og löggiltan endurskoðenda.
14:00 – Afgreiðsla mála, framhald.
17:00 – Þingslit. 

*** Með fyrirvara um breytingar.

Málefnaskjöl fyrir flokksþing

Málefnanefnd hefur lokið við að uppfæra stefnu Framsóknar frá síðasta flokksþingi. Nefndin hefur endurraðað ályktununum, umorðað og bætt við nýjum ályktunum. Hóparnir á flokksþinginu munu vera að mestu leiti samsvarandi þingnefndum Alþingis.

  • AMN: Allsherjar- og menntamálanefnd
  • ATV: Atvinnuveganefnd
  • VEL: Velferðarnefnd
  • UMSAM: Umhverfis- og samgöngunefnd
  • STJ: Stjórnskipunarnefnd
  • UTN: Utanríkismálanefnd
  • EHN: Efnahagsnefnd

Í málefnamöppunni er búið að skipta málaflokkunum, innan nefndanna, niður til að gera yfirferð þægilegri. 

Hér má finna málefnamöppuna:

Málefnaskjöl – Google Drive

Við óskum eftir nýjum ályktunum og breytingartillögum frá framsóknarfélögum. Hægt er að senda inn tillögur til miðnættis 10. febrúar.

Málefnatillögur fyrir Flokksþing Framsóknar

FRAMSÓKNARFLOKKURINN
Categories
Fréttir Greinar

Óvissa í fjármögnun göngustíga

Deila grein

05/02/2026

Óvissa í fjármögnun göngustíga

Í grein oddvita Samfylkingarinnar og formans bæjarráðs í Suðurnesjabæ Sigursveins Bjarna Jónssonar  sem birtist hér í Víkurfréttum er greint frá því að í vor hefjist tímamótaverkefni þegar lagðir verði göngu- og hjólreiðastígar frá Suðurnesjabæ til Reykjanesbæjar, frá Garði og Sandgerði. Sem yrði mikil samgöngubót fyrir sveitarfélagið. En það vakna upp spurningar þegar horft er til þeirra upplýsinga sem liggja fyrir varðandi fjármögnun verkefnisins.

Frá Vegagerðinni berast þau svör til okkar að reiknað er með að Vegagerðin greiði 50% af þessum hjólastígaframkvæmdum, en framkvæmdin er á ábyrgð sveitarfélagsins.

Samkvæmt tillögu að samgönguáætlun 2026–2030, sem nú er til umfjöllunar á Alþingi, eru engar fjármagnaðar framkvæmdir vegna hjólastíga milli Garðs, Sandgerðis og Reykjanesbæjar á árinu 2026. Það eina sem gert er ráð fyrir er 5 milljóna króna framlag til að standa undir helmingi hönnunarkostnaðar.

Vegagerðin hefur jafnframt staðfest í svörum til okkar:

  • hún hafi ekki fengið upplýsingar um heildarkostnað verkefnisins og geti því ekki komið því inn í áætlun ársins með svo stuttum fyrirvara,
  • framkvæmdin sé á ábyrgð sveitarfélagsins,
  • og að Vegagerðin hafi tekið frá 30 milljónir króna á ári á árunum 2027–2030, en telur að það fjármagn dugi skammt fyrir jafn umfangsmiklar framkvæmdir.

Í fjárhagsáætlun meirihlutans í Suðurnesjabæ fyrir árin 2026 til 2029 er einungis gert ráð fyrir 70 milljónum króna í göngustíga frá þéttbýli Garðs og 90 milljónum króna frá þéttbýli Sandgerðis á tímabilinu. Það liggur því fyrir að það fjármagn sem áætlað er í þessi verkefni dugar skammt í þessar miklu hjólastígaframkvæmdir.

Hér er því um að ræða ófullmótaða hugmynd, án tryggðrar fjármögnunar, en í tímasettri framkvæmdaráætlun meirihlutans eiga báðir stígar að vera tilbúnir mánaðarmótin júlí – Ágúst 2026 en ekki liggur fyrir raunhæft kostnaðarmat.

Það er sjálfsagt að styðja við uppbyggingu öruggra og vistvænna samgangna. En slíkt krefst hins vegar skýrrar og heiðarlegrar upplýsingagjafar. Íbúar Suðurnesjabæjar eiga rétt á að vita hvort verið sé að boða raunverulegar framkvæmdir eða hvort um sé að ræða hugmyndir og vonir sem eru kynntar sem staðreyndir.

Ef meirihluti Samfylkingar, Bæjarlista og Sjálfstæðisflokks telur þetta vera tímamótaverkefni hlýtur hann að leggja fram skýra og raunhæfa fjármögnunaráætlun. Þar sem slíkt liggur ekki fyrir eins og staðan er í dag, því er full ástæða til að stíga varlega til jarðar og gera íbúum grein fyrir stöðunni eins og hún er í raun.

Anton K. Guðmundsson – oddviti Framsóknarflokksins í Suðurnesjabæ.

Magnús Sigfús Magnússon – bæjarfulltrúi í Suðurnesjabæ.

Greinin britist fyrst á vf.is 5. febrúar 2026.

Categories
Greinar

Reykja­vík ársins 2030

Deila grein

03/02/2026

Reykja­vík ársins 2030

Við Reykvíkingar göngum að kjörkössunum þann 16. maí næstkomandi og veljum okkur þá fulltrúa sem munu leiða borgina okkar fram til ársins 2030. Því er stóra spurningin þessa dagana – hvernig viljum við að lífið í Reykjavík verði árið 2030?

Sívaxandi hópur stjórnmálafólks gengst nú við því að breytinga sé þörf, nokkuð sem borgarbúar hafa lengi bent á. Enda hefur reynsla síðustu ára sýnt að vandinn í Reykjavík er ekki skortur á hugmyndum, heldur skortur á forgangsröðun, eftirfylgni og samvinnu.

Borgarkerfið er orðið flókið, þungt í vöfum og of oft mótað af afmörkuðum áherslum og þröngri hugmyndafræði frekar en heildarhagsmunum og vilja íbúa. Afleiðingin er að jafnvel einföld verkefni festast í ferlum, nefndum og pólitískum skotgröfum.

Borgin ætti fyrst og fremst að beina kröftum sínum að því að sinna grunnhlutverki sínu vel. Það þýðir ekki að fyrirætlanir og stefna megi ekki vera metnaðarfull, heldur er það forsenda þess að stefnan verði að raunveruleika. Án trausts rekstrar, ábyrgra fjármála og skýrrar forgangsröðunar verður hvorki svigrúm til umbóta né nýsköpunar í þjónustu borgarinnar.

Ég tel að stærsta áskorunin næsta kjörtímabils verði að breyta vinnubrögðum í borgarstjórn. Að færa umræðuna frá hugmyndafræðilegum átökum yfir í lausnir sem þjóna breiðum hópi borgarbúa. Til þess þarf fólk sem er reiðubúið að vinna þvert á flokka, halda fókus þegar á móti blæs og fylgja málum eftir allt til enda.

Breytingar verða ekki gerðar með yfirlýsingum einum saman. Þær krefjast þrautseigju og festu, þess að við þorum að velja einfaldar, skynsamar lausnir fram yfir flókin kerfi sem litlu skila. Þar tel ég að Framsókn hafi skýra sérstöðu og þar vil ég leggja mitt af mörkum.

Berglind Sunna Bragadóttir, býður sig fram í 3. sæti á lista Framsóknar í Reykjavík.

Greinin birtist fyrst á visir.is 3. febrúar 2026.

Categories
Fréttir Greinar

Þegar mið­stýring er kölluð hag­ræðing

Deila grein

03/02/2026

Þegar mið­stýring er kölluð hag­ræðing

Ég ólst upp í 101 Reykjavík og þekki vel hvernig það er að hafa alla þjónustu innan seilingar. Fyrir rúmum tuttugu árum flutti ég hins vegar á Akranes og hef síðan þá verið stoltur íbúi landsbyggðarinnar. Það var meðvituð ákvörðun sem ég hef aldrei séð eftir. Ég valdi að búa í sterku samfélagi utan höfuðborgarsvæðisins, rétt eins og tugþúsundir annarra Íslendinga. Þess vegna snertir það mig djúpt þegar teknar eru ákvarðanir sem grafa undan þeirri búsetu.

Nýsamþykkt lög Alþingis um að fækka sýslumannsembættum úr níu í eitt eru skýrt dæmi um slíka ákvörðun. Hún er kynnt sem hagræðing og framfaraskref, en í raun er hér um að ræða hreina miðstýringu. Undir yfirskini skilvirkni er verið að færa störf, vald og þjónustu frá byggðum landsins og draga allt inn á höfuðborgarsvæðið. Þetta er gömul saga í nýjum búningi.

Sýslumannsembættin eru ekki bara stjórnsýslueiningar á blaði. Þau eru raunverulegir vinnustaðir og mikilvæg þjónusta við fólk í nærumhverfi þess. Þegar þau eru sameinuð í eina miðlæga stofnun er verið að slíta tengsl sem skipta máli, fækka störfum úti á landi og gera þjónustuna fjarlægari. Það er erfitt að sjá hvernig það á að skila „betri þjónustu við almenning“, nema almenningur sé skilgreindur eingöngu sem íbúar höfuðborgarsvæðisins.

Staðreyndin er einföld: ekki búa allir í Reykjavík, og það er vegna þess að fólk kýs að búa annars staðar. Fólk velur Akranes, Vestfirði, Norðurland, Austurland og Suðurland. Sú ákvörðun á að njóta virðingar. Í staðinn fáum við aftur og aftur skilaboð um að þjónusta og störf eigi helst heima á einu svæði landsins. Það er hroki gagnvart landsbyggðinni og þeim sem þar búa.

Ég er sérstaklega vonsvikin með þá þingmenn ríkisstjórnarinnar sem sjálfir koma af landsbyggðinni en kusu samt að styðja þetta frumvarp. Þeir vita nákvæmlega hvaða áhrif svona ákvarðanir hafa á sín heimahéruð, en kusu að fylgja flokkslínu fremur en hagsmunum fólksins sem kaus þá. Það eru mikil vonbrigði. Ég er jafnframt vonsvikin með þá þingmenn stjórnarandstöðunnar sem ákváðu að sitja hjá. Þegar verið er að taka jafn afdrifaríka ákvörðun fyrir framtíð landsbyggðarinnar er ekki boðlegt að forðast ábyrgð.

Ríkisstjórnin talar oft um byggðastefnu og jafnvægi milli landshluta. En byggðastefna sem birtist eingöngu í ræðum en ekki í raunverulegum ákvörðunum er einskis virði. Raunveruleg byggðastefna felst í því að efla opinber störf úti á landi, dreifa valdi og tryggja að þjónusta ríkisins sé aðgengileg fólki hvar sem það býr. Þetta frumvarp gerir hið gagnstæða.

Ég tala um þetta bæði sem íbúi landsbyggðar og sem bæjarfulltrúi á Akranesi. Við sveitarfélög um allt land erum stöðugt hvött til að efla samfélög okkar, skapa störf og styrkja þjónustu. En á sama tíma dregur ríkisvaldið til sín verkefni og tækifæri. Sú þróun er ekki sjálfsögð og hún er ekki óumflýjanleg. Hún er pólitísk ákvörðun.

Landsbyggðin er ekki vandamál sem þarf að einfalda eða skera niður. Hún er undirstaða Íslands. Hún á skilið þingmenn sem standa með henni þegar á reynir, ekki fulltrúa sem láta miðstýringarhugsun ráða för. Með þessari ákvörðun var stigið skref í ranga átt, og það er skylda okkar að segja það skýrt.

Ísland á að vera land fyrir alla – ekki bara fyrir þá sem búa innan 101.

Liv Ása Skarstad, stoltur íbúi landsbyggðarinnar og bæjarfulltrúi á Akranesi.

Greinin birtist fyrst á visir.is 3. febrúar 2026.

Categories
Fréttir Greinar

Ríkið verður að axla ábyrgð í baráttunni við verðbólguna

Deila grein

01/02/2026

Ríkið verður að axla ábyrgð í baráttunni við verðbólguna

Verðbólgan mælist nú 5,2% og staðfestir að stefna ríkisstjórnarinnar hefur brugðist og leitt til enn frekari hækkana. Afleiðingarnar eru öllum ljósar því stýrivextir haldast of háir, greiðslubyrði heimila vex og rekstrarumhverfi fyrirtækja verður sífellt erfiðara. Í þessari stöðu dugir ekki að horfa einvörðungu til Seðlabankans. Ríkið sjálft verður að taka virkan þátt í því að draga úr verðbólguþrýstingi.

Markviss skattalækkun á matvæli til að slá á verðbólgu

Framsókn lagði á síðasta ári fram þingmál um tímabundna lækkun skatta á matvæli. Tillagan byggist á þeirri stefnu sem flokkurinn boðaði í aðdraganda síðustu alþingiskosninga: að beita markvissum aðgerðum til að lækka verð á nauðsynjavörum og verja kaupmátt heimilanna. Markmiðið er skýrt: að létta undir með fólki og vinna gegn verðbólgu með beinum hætti. Lægra verðlag á matvælum léttir byrðar heimilanna, dregur úr verðbólguþrýstingi og skapar skilyrði fyrir lægri vexti til lengri tíma, sem er eitt stærsta hagsmunamál bæði heimila og atvinnulífs.

Þessi nálgun er hvorki óvenjuleg né óraunhæf. Þvert á móti hafa fleiri Norðurlandaþjóðir fetað þessa slóð. Svíar hafa nýverið stigið í þessa átt og nú hafa Danir einnig gripið til aðgerða til að mæta hækkandi matvælakostnaði. Það setur umræðuna hér á landi í skýrara samhengi.

Ríkið ýtir undir verðbólgu með fjárlögum, gjaldskrám og sköttum

Það er mikilvægt að horfast í augu við að ríkið er sjálft hluti af vandanum. Hækkanir á krónutölum um 3,7 prósent í fjárlögum ríkisstjórnarinnar (þrátt fyrir 2,5 prósent verðbólgumarkmið Seðlabankans), auk útgjaldaaukningar upp á 143 milljarða króna, sem nemur um 9 prósentum, sýna skort á aðhaldi í ríkisfjármálum. Þegar þessu er bætt við hækkun gjaldskráa opinberra fyrirtækja og skattahækkanir hefur kostnaður aukist víða í hagkerfinu. Hér verður ekki horft fram hjá ábyrgð Samfylkingarinnar, sem fer með forystu í ríkisstjórninni. Sama mynstur blasir við í Reykjavíkurborg, þar sem flokkurinn leiðir meirihlutann og hefur staðið að umfangsmiklum gjaldskrárhækkunum sem auka álögur á heimili og fyrirtæki og ýta enn frekar undir verðbólguþrýsting.

Ef stjórnvöld vilja raunverulega vinna gegn verðbólgu þurfa þau að líta í eigin barm. Aðhald í opinberum rekstri, hófsemi í gjaldskrárhækkunum og markvissar skattalækkanir á nauðsynjavörur eins og matvæli eru raunhæf skref sem geta haft tafarlaus áhrif. Þetta snýst ekki um að kynda undir eftirspurn heldur að draga úr kostnaðarverðbólgu sem stjórnvöld hafa sjálf ýtt undir.

Þjóðarsátt og kerfisbreytingar eru nauðsynlegar til að lækka vexti

Baráttan við verðbólguna krefst samstillts átaks og skýrrar pólitískrar forystu. Sú leið sem ríkisstjórnin hefur valið hefur einfaldlega ekki skilað tilætluðum árangri og planið hefur mistekist. Allt frá vormánuðum í fyrra höfum við í Framsókn ítrekað kallað eftir því að forsætisráðherra taki ábyrgð og beiti sér fyrir víðtæku samráði allra helstu hagsmunaaðila um sameiginlegar aðgerðir gegn verðbólgu. Aðilar vinnumarkaðarins, sveitarfélög, Seðlabankinn og ríkisvaldið þurfa öll að sitja við sama borð ef ná á raunverulegum árangri.

Framsókn hefur lagt fram skýrar og raunhæfar tillögur: tímabundna lækkun virðisaukaskatts á matvæli, eins og fram hefur komið, og kerfisbreytingar á húsnæðismarkaði með auknu framboði af löngum óverðtryggðum fasteignalánum. Slíkar breytingar myndu draga úr vægi verðtryggingar í íslensku samfélagi, minnka sjálfvirkan verðbólguþrýsting og bæta stöðu heimilanna til lengri tíma. Því miður hefur forsætisráðherra ekki talið ástæðu til að leiða slíkt sameiginlegt átak eða skapa þá þjóðarsátt sem nauðsynleg er til að slá á verðbólguna og koma vöxtum niður með raunhæfum hætti.

Sigurður Ingi Jóhannsson, formaður Framsóknar.

Greinin birtist fyrst í Morgunblaðinu 31. janúar 2026.

Categories
Fréttir Greinar

Hagkerfið stopp?

Deila grein

01/02/2026

Hagkerfið stopp?

Íslandsbanki hefur lækkað hagvaxtarspá fyrir 2026 í 0,6%. Í reynd er hagkerfið því nær stopp. Á sama tíma er verðbólga 5,2% samkvæmt nýjustu mælingu Hagstofu Íslands. Þessi blanda, lítill vöxtur og þrálát verðbólga, veldur því að kaupmáttur rýrnar, fjárfesting minnkar og hætta á atvinnuleysi eykst.

Seðlabankinn telur nú að hagvöxtur fyrir 2025 sé um 0,9%, en það er langt undir fyrri væntingum. Ef mat Seðlabankans um landsframleiðslu árið 2025 gengur eftir þá er hagvöxtur um 1,5 prósentustigum lægri en forsendur fjárlaga gera ráð fyrir. Það getur þýtt um 15 milljarða kr. verri afkomu. Uppgjör ríkissjóðs skýrist ekki fyrr en í sumar, mögulega í byrjun júní, en sambandið er einfalt: meiri halli leiðir til meiri skulda, sem leiða til hærri fjármagnskostnaðar og minna svigrúms til þjónustu nema gripið sé til aðgerða.

Í þessu umhverfi gengur ekki að ríkisútgjöld aukist um 9% árið 2026. Slík útgjaldastefna viðheldur verðbólguþrýstingi og heldur vöxtum hærri en sjálfbært er fyrir þjóðarbúið. Vinda þarf ofan af útgjaldaaukningu hratt, með skýrri forgangsröðun, raunhæfu aðhaldi og umbótum sem lækka kerfisbundinn kostnað.

Brýnasta verkefnið núna er að vinna að stöðugleika í efnahagsstjórninni og ná tökum á verðbólguvæntingum. Til þess þarf að halda aftur af gjaldahækkunum hins opinbera og ríkisstjórnin þarf að leiða með góðu fordæmi. Allir hagaðilar verða að koma að þessu borði og vinna gegn þrálátri verðbólgu. Með 5,2% verðbólgu getur ríkið ekki aukið eftirspurn með útgjaldavexti án þess að ýta undir verðlag og vexti.

Ég fagna því að fjármálaráðherra hafi lýst því yfir að verið sé að undirbúa aðgerðir vegna verðbólgu en tíminn vinnur gegn okkur. Plan forsætisráðherra gengur ekki upp og því boðar fjármálaráðherra breytta stefnu. Réttast væri að leggja fram söguleg fjáraukalög hið fyrsta, sem hafa það að meginmarkmiði að vinna á verðbólguvæntingum. Þar þarf að endurmeta tekjuforsendur, forgangsraða útgjöldum og draga úr óþarfa óvissu. Leggja þarf fram raunhæfa áætlun en ekki plön sem ganga ekki upp. Tækifærin fyrir Ísland eru mikil en þau nýtast ekki sem skyldi ef hagstjórnin er í óvissu. Nauðsynlegt er að hefja nýja lífskjarasókn á Íslandi með skýra framtíðarsýn.

Lilja Dögg Alfreðsdóttir, varaformaður Framsóknar.

Greinin birtist fyrst í Morgunblaðinu 31. janúar 2026.

Categories
Fréttir Greinar

Er sameining sveitarfélaga alltaf skynsamleg?

Deila grein

01/02/2026

Er sameining sveitarfélaga alltaf skynsamleg?

Á Íslandi eru tvö stjórnsýslustig, ríki og sveitarfélög. Með þessari skipan er stuðlað að valddreifingu og því að ákvarðanir um þjónustu séu teknar sem næst íbúunum sjálfum. Sveitarfélög eru ekki aðeins rekstrareiningar heldur samfélög með ólíkar þarfir, sögu og forsendur.

Undanfarin ár hefur umræðan um sameiningu sveitarfélaga orðið sífellt háværari og virðist víða vera sett fram sem sjálfgefin lausn á áskorunum í sveitarstjórnarmálum. Í þeirri umræðu er þó hætt við að flækjustigið sé vanmetið. Sameining er ekki auðveld í sjálfu sér og hún er langt frá því að vera lausn í öllum tilvikum.

Algengt er að bent sé á að stærri sveitarfélög hafi meiri burði, bæði fjárhagslega og faglega. Þó sýnir reynslan að sameiningar eru oft kostnaðarsamar og flóknar í framkvæmd. Umskiptakostnaður, samræming kerfa og skipulags, aukinn ferðakostnaður og óljós ábyrgðarskipting geta vegið þungt. Sá sparnaður sem lofað er lætur stundum bíða eftir sér eða skilar sér alls ekki.

Í fjölkjarna sveitarfélögum bætist við sérstök áskorun. Þar getur ágreiningur milli byggðakjarna um forgangsröðun verkefna orðið þess valdandi að ákvarðanataka stöðvast. Skipulagsmál, uppbygging innviða og húsnæðis geta setið á hakanum vegna togstreitu um staðsetningu, fjárfestingar og áherslur. Í slíkum aðstæðum verður niðurstaðan ekki samlegð heldur stöðnun, þar sem sveitarfélagið nær ekki að halda áfram að vaxa og uppbyggingaráform dragast eða falla niður.

Þá ber einnig að horfa gagnrýnið á þær sameiningar sem verða fyrst og fremst á pappír. Þegar sveitarfélög eru sameinuð að nafninu til, án þess að kjörnir fulltrúar taki raunverulegt skref í að einfalda rekstur, samræma stjórnsýslu og nýta möguleg samlegðaráhrif, skapast hætta á tvöföldu kerfi innan sama sveitarfélags. Slík hálfgerð sameining skilar hvorki sparnaði né betri þjónustu, heldur getur hún aukið flækjustig, kostnað og óánægju. Slík þróun er ekki til þess fallin að efla traust eða þátttöku í sveitarstjórnarmálum.

Það er jafnframt mikilvægt að árétta að skortur á fagþekkingu eða burðum kallar ekki sjálfkrafa á sameiningu. Samvinna sveitarfélaga, þjónustusamningar og sameiginleg verkefni geta oft skilað sömu eða betri niðurstöðu án þess að sjálfstæði sveitarfélaga sé lagt af. Slíkar lausnir bjóða upp á sveigjanleika og virða jafnframt fjölbreytileika byggða.

Sameining sveitarfélaga getur í sumum tilfellum verið skynsamleg og jafnvel nauðsynleg en hún er ekki allsherjarlausn og á aldrei að vera þvinguð fram. Hver ákvörðun verður að byggjast á raunverulegu mati á aðstæðum, vilja íbúa og skýrum markmiðum um hvernig bæta eigi þjónustu og rekstur.

Sterkt sveitarstjórnarkerfi byggist á trausti, ábyrgð og raunverulegri valddreifingu. Það næst ekki endilega með stærri einingum, heldur með skynsamlegum lausnum sem taka mið af fólkinu sem býr í sveitarfélögunum — ekki aðeins stærð þeirra á korti eða íbúafjölda.

Anton Guðmundsson, oddviti Framsóknar í Suðurnesjabæ

Greinin birtist fyrst á vf.is 31. janúar 2026.

Categories
Fréttir Greinar

Þegar orð verða að ákvörðunum

Deila grein

31/01/2026

Þegar orð verða að ákvörðunum

Á bæjarstjórnarfundi Akraness þann 27. janúar sl. var tekið mikilvægt skref í málefnum skammtímadvalar fyrir fötluð börn og ungmenni. Það var minnihluti Framsóknar og frjálsra sem óskaði eftir að málið yrði sett á dagskrá bæjarstjórnar – og ég fagna því að meirihlutinn varð við þeirri ósk.

Meirihluti Samfylkingar og Sjálfstæðisflokks lagði fram tillögu í upphafi fundar sem fól m.a. í sér:

  • að gert yrði mat á þörf fyrir skammtímavistunarúrræði,
  • að skoðuð yrði uppbygging skammtímadvalar á Akranesi, m.a. á lóð við Laugarbraut 6,
  • að ráðist yrði í kostnaðargreiningu, skipulags- og hönnunarvinnu,
  • og að málinu yrði vísað til Velferðar- og mannréttindaráðs til áframhaldandi vinnu.

Við í minnihlutanum fögnuðum þessu framtaki. Það er jákvætt að horfa til uppbyggingar og framtíðarlausna hér heima. Um leið bentum við á eitt sem okkur fannst skipta sköpum; þörfin sjálf er þegar ljós. Hún er ekki fræðileg né óljós. Hún blasir við.

Staðreyndin er sú að 106 börn eru á biðlista eftir skammtímadvöl á Vesturlandi. Fjölskyldur finna fyrir þessu á hverjum degi. Því töldum við óþarft að stoppa lengi í greiningum á því hvort þörf væri til staðar – heldur ættum við að sýna skýran vilja til samstarfs strax.

Þess vegna lögðum við fram breytingartillögu um að ganga skrefinu lengra og fela bæjarstjóra að undirrita viljayfirlýsingu um uppbyggingu skammtímadvalar á Vesturlandi, fyrir hönd Akraneskaupstaðar. Ekki bara lýsa okkur „tilbúin til samtals“, heldur taka afstöðu í verki.

Sú breytingartillaga var samþykkt, með stuðningi eins fulltrúa úr meirihlutanum. Það skiptir máli. Það sýnir að þegar rök eru málefnaleg og markmiðið skýrt – þá er hægt að ná niðurstöðu þvert á pólitískar línur.

Ég tel þetta góðan dag fyrir börnin og fjölskyldurnar þeirra. Og líka góða áminningu um að minnihlutinn á að hafa raunveruleg áhrif, þegar hann vinnur af ábyrgð og með hag heildarinnar að leiðarljósi.

Nú höldum við áfram – með samvinnu, skýrleika og börnin í forgang.

Liv Åse Skarstad, bæjarfulltrúi Framsóknar og frjálsra á Akranesi.

Greinin birtist fyrst á skessuhorn.is 29. janúar 2026.